Znak aztecki · 2 z 20
Ehecatl: Wiatr
Drugi znak, Ehecatl, oznacza Wiatr i jest zarazem imieniem jednej z postaci boga Quetzalcoatl, którego Kodeks Borgia wskazuje jako patrona tego dnia. Aztekowie przedstawiali boga wiatru w masce z wysuniętym, ptasim dziobem, przez który wydmuchiwał powietrze zamiatające drogę przed deszczem. Poświęcano mu okrągłe świątynie, by wiatr mógł swobodnie je opływać. Mit przypisuje mu też tchnienie, które wprawiło w ruch słońce na niebie, a w szerszym sensie - oddech życia. Wiatr bywa łagodnym powiewem albo gwałtowną wichurą, więc znak mówi zarówno o lekkości, jak i o sile zmian. W kodeksowym układzie stron świata znak należy do północy. Osoby urodzone w dniu Ehecatl tradycja wiąże z lotnym umysłem, łatwością słowa i ciekawością świata. Często szybko chwytają nowe idee, chętnie przekazują je dalej i potrafią ożywić rozmowę, która utknęła w miejscu. Cenią swobodę ruchu i myśli, źle znoszą długą rutynę. Zmienność bywa ich słabszą stroną: zapał potrafi przenieść się na kolejny pomysł, zanim poprzedni zostanie dokończony. W dobrym wydaniu ten znak sprzyja zadaniom, w których trzeba coś przekazać, wytłumaczyć albo połączyć ludzi i sprawy, a także wnosić świeże powietrze do zastanych układów.
Trzynastka 1 Ehecatl
Okres rozpoczynający się w dniu 1 Ehecatl to osiemnasta trzynastka cyklu, pod opieką Chantico, bogini ogniska domowego i ognia w palenisku. Wiatr przynosi zmiany, wieści i niepokój, a domowy ogień daje oparcie, dlatego tradycja widzi w tym czasie próbę równowagi. Dawne przekazy uważały go za niestały. Sprzyja rozmowom, wymianie myśli i dbaniu o domowy krąg, gdy wokół wiele się zmienia.