Pełnia Księżyca

Wilczy Księżyc to nazwa styczniowej pełni. Almanachy tłumaczą ją wyciem wilków słyszanym w mroźne noce w środku zimy. Bywa też nazywana Pełnią Wilków albo Zimowym Księżycem. To pełnia ciszy, chłodu i powrotu do siebie po świętach.

Śnieżny Księżyc to lutowa pełnia, w almanachach kojarzona z najobfitszymi opadami śniegu. Spotyka się też nazwę Głodny Księżyc - od trudnego dla zwierząt i ludzi końca zimy. To pełnia cierpliwości i czekania na pierwsze oznaki wiosny.

Robaczy Księżyc (Księżyc Dżdżownic) to marcowa pełnia. Nazwa nawiązuje do rozmarzającej ziemi, z której wychodzą dżdżownice i na którą wracają ptaki. Bywa też nazywana Pełnią Wronią albo Pełnią Soków. To pełnia budzenia się życia.

Różowy Księżyc to kwietniowa pełnia. Wbrew nazwie nie ma różowego koloru - nazwa pochodzi od wiosennych kwiatów floksów, które w Ameryce Północnej kwitną w kwietniu. Bywa też nazywana Księżycem Kiełkującej Trawy. To pełnia rozkwitu.

Kwiatowy Księżyc (Księżyc Kwiatów) to majowa pełnia, gdy przyroda jest w pełnym rozkwicie. W almanachach spotyka się też nazwę Księżyc Sadzenia. To pełnia obfitości, zmysłów i radości z tego, co rośnie.

Truskawkowy Księżyc to czerwcowa pełnia, nazwana od czasu zbioru dzikich truskawek. W Europie bywa nazywana Różanym albo Miodowym Księżycem. Często świeci nisko nad horyzontem i ma ciepły, złocisty odcień. To pełnia lata i słodyczy.

Koźli Księżyc (Księżyc Kozła, Księżyc Jelenia) to lipcowa pełnia. Nazwa nawiązuje do czasu, gdy samcom jeleni odrastają nowe poroża. Bywa też nazywana Księżycem Burz. To pełnia siły i odnowy.

Jesiotrowy Księżyc to sierpniowa pełnia, nazwana od jesiotrów łowionych latem w Wielkich Jeziorach. Spotyka się też nazwę Księżyc Zielonej Kukurydzy. To pełnia dojrzewania i pierwszych zbiorów.

Pełnia Żniw (Żniwny Księżyc) to pełnia najbliższa równonocy jesiennej - zwykle wrześniowa, czasem październikowa. Przez kilka wieczorów z rzędu wschodzi niemal o tej samej porze tuż po zachodzie Słońca, co dawało rolnikom więcej światła do pracy w polu. To pełnia zbiorów i wdzięczności.

Łowiecki Księżyc (Księżyc Myśliwych) to pełnia następująca po Pełni Żniw, zwykle w październiku. Almanachy łączą ją z czasem polowań przed zimą, gdy pola są już puste. To pełnia przygotowań i gromadzenia zapasów.

Bobrowy Księżyc (Bobrzy Księżyc, Księżyc Bobra) to listopadowa pełnia. Nazwa nawiązuje do czasu, gdy bobry kończą budowę żeremi przed zimą - albo do dawnego zastawiania na nie sideł. To pełnia zabezpieczania tego, co ważne, przed chłodem.

Zimny Księżyc to grudniowa pełnia, najbliższa przesilenia zimowego. Wznosi się wysoko i świeci przez najdłuższe noce w roku. Bywa też nazywana Księżycem Długich Nocy. To pełnia spokoju, światła w ciemności i podsumowań.