Godziny planetarne

Słońce: Słońce, władca światła i autorytetu, nadaje swojej godzinie charakter spraw, w których liczy się widoczność i dobre imię. Tradycja wiąże ją z rozmowami z przełożonymi, prośbami kierowanymi do osób wpływowych, wystąpieniami publicznymi i staraniami o uznanie. To także dobry czas na działania wymagające pewności siebie i jasnego celu, na przykład prezentację własnego projektu, oraz na zajęcia, które dodają energii i poczucia sensu.

Księżyc: W tradycji godzina Księżyca należy do spraw codziennych, zmiennych i bliskich sercu. Sprzyja domowym obowiązkom, gotowaniu, opiece nad bliskimi, rozmowom o uczuciach i krótkim podróżom, zwłaszcza nad wodę. Dawni astrologowie łączyli ją też z kontaktami z szerszą publicznością, drobnym handlem i pracą w ogrodzie. Nie uchodzi natomiast za najlepszą porę na sprawy, które mają trwać długo i pozostać niezmienne.

Mars: Odwaga, ruch i szybkie działanie to domena godziny Marsa. Tradycja wiąże ją z treningiem, rywalizacją sportową, pracą z narzędziami, cięciem i naprawami, a także z chwilami, gdy trzeba bronić własnego zdania lub przełamać opór. Sprzyja zadaniom, które wymagają energii i zdecydowania. Na rozmowy pojednawcze, delikatne negocjacje i prośby o przysługę dawne źródła polecały raczej inne pory.

Merkury: Merkury patronuje słowu i wymianie, dlatego jego godzina tradycyjnie sprzyja pisaniu, nauce, czytaniu, liczeniu i wszelkiej korespondencji. To dobra pora na wysyłanie wiadomości, przygotowanie tekstów, krótkie wyjazdy w interesach i drobny handel. Tradycja łączy ją także z pracą umysłową wymagającą zręczności i bystrości, na przykład z rozwiązywaniem zagadek, planowaniem czy nauką języków obcych.

Jowisz: Za jedną z najpomyślniejszych pór dawni astrologowie uważali godzinę Jowisza, nazywanego wielkim dobroczyńcą. Sprzyja ona sprawom związanym z rozwojem i szerszym horyzontem: nauce na wyższym poziomie, sprawom urzędowym, prośbom o wsparcie, rozmowom z mentorami, planowaniu dalekich podróży i dobroczynności. Tradycja łączy ją także z hojnością, wdzięcznością i rozpoczynaniem przedsięwzięć, które mają z czasem rosnąć.

Wenus: Wenus nadaje swojej godzinie łagodny, towarzyski charakter. Tradycja wiąże ją z miłością, przyjaźnią, sztuką i pięknem, a więc ze spotkaniami, randkami, godzeniem się po sporze, zakupem ubrań i ozdób, dbaniem o wygląd oraz twórczością artystyczną. To także dobra pora na wspólne świętowanie i okazywanie czułości. Mniej pasuje do twardych negocjacji i spraw wymagających surowej dyscypliny.

Saturn: Godzina Saturna od dawna uchodzi za porę cierpliwości, wysiłku i spraw rozłożonych na lata. Sprzyja pracy wymagającej dyscypliny i skupienia, porządkowaniu zobowiązań, sprawom związanym z ziemią, budynkami i fundamentami, a także kończeniu tego, co się wyczerpało. Tradycja poleca ją również na naukę wymagającą wytrwałości i chwile cichej refleksji. Na zabawę, randki i świętowanie wybierano zwykle inne godziny.