Swarożyc
Swarożyc
ogień · 14 września - 27 września
Swarożyc jest bogiem, o którym piszą średniowieczne źródła z dwóch krańców Słowiańszczyzny. Na początku XI wieku Thietmar z Merseburga opisał gród Radogoszcz u Redarów ze świątynią, w której czczono przede wszystkim Swarożyca, a wzmianka o nim pojawia się też w liście świętego Brunona z Kwerfurtu. Na Rusi średniowieczne kazania przeciw pogaństwu wspominają modlitwy do ognia nazywanego Swarożycem, a w ruskim przekładzie kroniki Malalasa pojawia się Swaróg jako ojciec Dażboga. Stąd częste przypuszczenie, że Swarożyc to syn Swaroga, związany z ogniem i słońcem, choć szczegóły pozostają niejasne. W horoskopie słowiańskim patronuje okresowi od 14 do 27 września i oznacza ogień. Osobom spod tego patronatu przypisuje się zapał, ambicję i umiejętność rozpalania entuzjazmu w innych. Uchodzą za osoby szczere i ciepłe, ale też porywcze, które szybko się angażują i trudno je zniechęcić. Bywają źródłem inspiracji dla zespołu, rodziny czy grona przyjaciół. Tradycja tego systemu podkreśla, że ich ogień najlepiej służy wtedy, gdy ogrzewa, a nie parzy, i gdy płonie równo, zamiast wybuchać.
Skąd to się wzięło: Warto powiedzieć to wprost: horoskop słowiański nie pochodzi od dawnych Słowian. To współczesna konstrukcja, którą badacze opisują jako tradycję wymyśloną, powstałą prawdopodobnie w drugiej połowie XX wieku. Słowianie przed chrystianizacją nie zostawili własnych tekstów o swoich bogach, a to, co wiemy, pochodzi głównie z relacji kronikarzy, kazań przeciw pogaństwu i znacznie późniejszego folkloru. Część postaci, na przykład Lelę, Kostromę czy Żywię, znamy jedynie z późnych lub niepewnych źródeł, dlatego ich opisy w tym horoskopie warto czytać jako współczesną interpretację.