Czarnobóg
Czarnobóg
mrok i próba · 27 grudnia - 30 stycznia
Czarnobóg należy do nielicznych postaci słowiańskich, o których wspomina średniowieczny kronikarz. Helmold z Bozowa zanotował w XII wieku, że Słowianie połabscy podczas uczt podawali sobie czarę i wypowiadali nad nią słowa skierowane do boga dobrego i złego, a tego drugiego nazywali Czarnym Bogiem i przypisywali mu nieszczęścia. Poza tą wzmianką wiadomo o nim niewiele, a jego jasny przeciwnik, Białobóg, jest prawdopodobnie późniejszym dopowiedzeniem badaczy i miłośników dawnych wierzeń. W horoskopie słowiańskim Czarnobóg opiekuje się okresem od 27 grudnia do 30 stycznia, czyli najciemniejszą i najzimniejszą częścią roku. System łączy go z mrokiem i próbą, ale nie ze złem samym w sobie: chodzi raczej o zimę, która hartuje. Osobom spod tego patronatu przypisuje się powagę, odporność i umiejętność działania w trudnych warunkach. Często uchodzą za skryte i ostrożne w okazywaniu uczuć, za to bardzo lojalne, gdy już obdarzą zaufaniem. Tradycja tego systemu wiąże je z wcześnie przychodzącą dojrzałością i z siłą, która ujawnia się wtedy, gdy sytuacja naprawdę jej wymaga.
Skąd to się wzięło: Warto powiedzieć to wprost: horoskop słowiański nie pochodzi od dawnych Słowian. To współczesna konstrukcja, którą badacze opisują jako tradycję wymyśloną, powstałą prawdopodobnie w drugiej połowie XX wieku. Słowianie przed chrystianizacją nie zostawili własnych tekstów o swoich bogach, a to, co wiemy, pochodzi głównie z relacji kronikarzy, kazań przeciw pogaństwu i znacznie późniejszego folkloru. Część postaci, na przykład Lelę, Kostromę czy Żywię, znamy jedynie z późnych lub niepewnych źródeł, dlatego ich opisy w tym horoskopie warto czytać jako współczesną interpretację.