Stacje Księżyca · 1 z 28
Asz-Szaratan
Asz-Szaratan, czyli dwa znaki, otwiera krąg stacji i obejmuje odcinek od 0°00' do 12°51' Barana. Wyznaczały ją dwie gwiazdy w rogach Barana, dziś nazywane Sheratan i Mesarthim, czyli beta i gamma tej konstelacji. Jako pierwsza stacja niesie znaczenie startu, ruchu i wyjścia w świat. Picatrix i Agrippa łączą ją z podróżami, ale też z niezgodą, więc tradycja widzi w niej energię, która dopiero szuka kierunku. Osoby urodzone z Księżycem w tej stacji współczesne interpretacje opisują jako szybkie w reakcjach, ciekawe nowych miejsc i chętne do zaczynania od nowa. Często mówią wprost, co czują, i lepiej znoszą zmianę niż zastój. Sprzyja im cel, który mobilizuje, oraz bliska osoba, która cierpliwie przyjmuje ich zapał i nagłe zwroty.
Gdy Księżyc jest w tej stacji
Księżyc przebywa dziś w stacji Asz-Szaratan. Według zaleceń Picatrixu, powtórzonych później przez Agrippę, to dobra pora na wyruszanie w drogę i rozpoczynanie spraw wymagających ruchu. Ta sama stacja miała jednak sprzyjać niezgodzie, dlatego radzono wtedy ostrożność w sporach i rozmowach, które łatwo zamieniają się w kłótnię. Warto czytać to jako historyczną ciekawostkę.
Skąd to się wzięło: Podział nieba na stacje Księżyca znano w Arabii przed islamem jako kalendarz gwiazd i pogody, zwany anwa: wschody i zachody kolejnych gwiazd o świcie zapowiadały deszcze i upały. Do astrologii zachodniej stacje trafiły przez Picatrix, arabski traktat z XI wieku, a w XVI wieku opisał je Agrippa. Oba teksty liczą równe odcinki od 0° Barana tropikalnego i tak samo liczymy tutaj, choć przez precesję gwiazdy przesunęły się względem nich. Dawne zalecenia, na przykład dobre dni na podróż, to ciekawostka historyczna.