Stacje Księżyca · 2 z 28
Al-Butajn
Druga stacja, Al-Butajn, czyli mały brzuch, zajmuje odcinek od 12°51' do 25°43' Barana. Nazwa odnosi się do trzech słabych gwiazd w brzuchu Barana, zwykle utożsamianych z epsilon, delta i rho tej konstelacji, choć dawne źródła różnią się w szczegółach. To jedna z najskromniejszych stacji, łatwa do przeoczenia gołym okiem. W zaleceniach Picatrixu i Agrippy wiąże się z odnajdywaniem ukrytych skarbów i z zatrzymywaniem tego, co już zdobyte, dlatego tradycja widzi w niej stację gromadzenia. Osoby urodzone z Księżycem w stacji Al-Butajn często mają dobrą intuicję do spraw niewidocznych na pierwszy rzut oka. Cenią poczucie bezpieczeństwa, oszczędnie dzielą się uczuciami i powoli budują zaufanie, a gdy już go udzielą, pozostają lojalne. Sprzyja im spokojne tempo i praca, w której liczy się cierpliwość.
Gdy Księżyc jest w tej stacji
Dziś Księżyc mija stację Al-Butajn. Dawne zalecenia uważały ją za dobrą chwilę na szukanie tego, co ukryte, i zatrzymywanie tego, co cenne: według Agrippy sprzyjała odnajdywaniu skarbów i pilnowaniu jeńców. Przestróg przy tej stacji Agrippa nie podaje, więc jej dawny obraz jest raczej pomyślny. Dziś to przede wszystkim ciekawostka z historii astrologii.
Skąd to się wzięło: Podział nieba na stacje Księżyca znano w Arabii przed islamem jako kalendarz gwiazd i pogody, zwany anwa: wschody i zachody kolejnych gwiazd o świcie zapowiadały deszcze i upały. Do astrologii zachodniej stacje trafiły przez Picatrix, arabski traktat z XI wieku, a w XVI wieku opisał je Agrippa. Oba teksty liczą równe odcinki od 0° Barana tropikalnego i tak samo liczymy tutaj, choć przez precesję gwiazdy przesunęły się względem nich. Dawne zalecenia, na przykład dobre dni na podróż, to ciekawostka historyczna.