Stacje Księżyca · 24 z 28
Sad as-Suud
Sad as-Suud, czyli szczęście szczęść, to w arabskim rozumieniu najszczęśliwsza ze szczęśliwych stacji. Wyznaczała ją Sadalsuud, beta Wodnika, wraz z kilkoma słabszymi gwiazdami. Tradycja tłumaczy nazwę tym, że wschód tej gwiazdy o świcie zbiegał się z końcem zimowych chłodów i porą łagodnych deszczów. Stacja obejmuje odcinek od 25°43' Koziorożca do 8°34' Wodnika. W Picatrixie i u Agrippy sprzyjała zgodzie małżonków i zwycięstwom w boju, utrudniała natomiast sprawowanie władzy. Osoby urodzone z Księżycem w stacji Sad as-Suud często mają pogodne usposobienie i dar podnoszenia innych na duchu. Wierzą, że sprawy się ułożą, co pomaga im przetrwać trudniejsze okresy. Bywają idealistyczne. Sprzyja im wspólnota, w której ich optymizm może coś realnie zmienić.
Gdy Księżyc jest w tej stacji
Najszczęśliwsza ze szczęśliwych, stacja Sad as-Suud, według dawnych zaleceń sprzyjała zgodzie małżonków i zwycięstwom w boju. Agrippa dodaje jednak przestrogę: miała utrudniać sprawowanie władzy. Dawniej kojarzono ją więc z dobrą porą dla spraw domowych i wspólnych, gorszą dla urzędowych decyzji. To ciekawostka, nie wskazówka.
Skąd to się wzięło: Podział nieba na stacje Księżyca znano w Arabii przed islamem jako kalendarz gwiazd i pogody, zwany anwa: wschody i zachody kolejnych gwiazd o świcie zapowiadały deszcze i upały. Do astrologii zachodniej stacje trafiły przez Picatrix, arabski traktat z XI wieku, a w XVI wieku opisał je Agrippa. Oba teksty liczą równe odcinki od 0° Barana tropikalnego i tak samo liczymy tutaj, choć przez precesję gwiazdy przesunęły się względem nich. Dawne zalecenia, na przykład dobre dni na podróż, to ciekawostka historyczna.