Berkano
Berkano
runa urodzenia: 14 marca - 29 marca
Berkano (ᛒ) to brzoza, jedno z pierwszych drzew, które zielenią się wiosną i zajmują wolne miejsca w lesie. Poemat norweski mówi, że brzoza ma najzieleńsze liście spośród gałęzi, a islandzki nazywa ją ulistnioną gałązką, małym drzewkiem i świeżym, młodym krzewem. Staroangielski poemat runiczny, w którym runa nazywa się beorc, opisuje drzewo bez owoców, które jednak rozmnaża się z odrośli, ma piękne gałęzie i sięga wysoko ku niebu; nie jest pewne, czy chodzi w nim o brzozę, czy o topolę. W wielu kulturach Europy brzoza kojarzy się z odnową, wiosną i początkiem. W dzisiejszej interpretacji Berkano to runa wzrostu, troski i nowego początku. Kojarzy się z dojrzewaniem planów, z opieką nad tym, co delikatne, z rodziną i bliskimi, a także z cichą, cierpliwą siłą życia, która powraca po zimie. Mówi o tworzeniu warunków, w których coś może się rozwijać, i o łagodności, która nie oznacza słabości. Bywa też łączona z domem, schronieniem oraz z odwagą zaczynania od nowa.
Runa urodzenia Berkano
Berkano, runa brzozy, opiekuje się w tym kalendarzu urodzonymi od 14 do 29 marca. Osobom tym przypisuje się troskliwość, cierpliwość i talent do pielęgnowania tego, co dopiero rośnie: ludzi, pomysłów, ogrodów. Często tworzą wokół siebie ciepłą, bezpieczną atmosferę. Lubią nowe początki i potrafią zaczynać od nowa po trudnych okresach. Wyzwaniem bywa dla nich dbanie o siebie z tą samą czułością, z jaką dbają o innych.
Skąd to się wzięło: Runy starszego futharku to autentyczne pismo dawnych Germanów, używane mniej więcej od II do VIII wieku, głównie w krótkich inskrypcjach na broni, ozdobach i kamieniach. Ich znaczenia znamy w dużej mierze z poematów runicznych spisanych znacznie później w Anglii, Norwegii i na Islandii, a pragermańskie nazwy run to rekonstrukcje językoznawców. Kalendarz run urodzenia jest natomiast współczesny, spopularyzowany w XX wieku, między innymi przez Nigela Pennicka. Runa dnia jest losowana dla daty, więc tego samego dnia wszyscy widzą tę samą runę.