Wierzba
Wierzba
melancholia · 1 marca - 10 marca, 3 września - 12 września
Wierzby głowiaste, od pokoleń przycinane na wiklinę, stoją przy polnych drogach Mazowsza i w polskiej wyobraźni należą do krajobrazu kojarzonego z muzyką Chopina. Wierzba lubi wilgoć i rośnie nad rzekami, a z jej giętkich pędów od wieków wyplata się kosze. Puszyste kotki wierzby, czyli bazie, trafiają do palm wielkanocnych. Według ludowych wierzeń w starych, dziuplastych wierzbach chętnie mieszkały biesy, stąd powiedzenie o diable, któremu upodobała się sucha wierzba. Wierzba płacząca o opadających gałęziach stała się, zwłaszcza w XIX wieku, znakiem żałoby i zadumy. Horoskop celtycki łączy Wierzbę z melancholią i przypisuje jej dni od 1 do 10 marca oraz od 3 do 12 września. Osoby spod tego drzewa uchodzą za wrażliwe, pełne uroku i skłonne do zadumy. Kochają piękno, sztukę i podróże, chętnie marzą i łatwo wczuwają się w cudze przeżycia. Bywają niespokojne i kapryśne, a ich nastroje zmieniają się jak woda w rzece. Ten horoskop przypisuje im dobrą intuicję, szczerość i duże wymagania wobec uczuć, przez co miłość potrafią przeżywać bardzo głęboko.
Skąd to się wzięło: Oba systemy są współczesne, choć często przedstawia się je jako wiedzę druidów. Kalendarz 13 drzew pochodzi z książki Roberta Gravesa Biała Bogini z 1948 roku i jest poetycką interpretacją alfabetu ogham, znanego głównie z krótkich inskrypcji z imionami na wczesnośredniowiecznych kamieniach. Druidzi nie zostawili takiego horoskopu, a według Cezara nie powierzali swojej nauki pismu. Horoskop 21 drzew powstał w XX wieku w prasie europejskiej, co zdradzają choćby cedr, cyprys, figowiec i oliwka, obce dawnym krajom celtyckim. Oba można traktować jako zabawę z symboliką drzew.