Stacje Księżyca · 22 z 28
Sad az-Zabih
Dwudziesta druga stacja, Sad az-Zabih, otwiera cztery kolejne stacje szczęścia, bo arabskie sad znaczy szczęście, a cała nazwa to szczęście ofiarnika. Wyznaczały ją Algedi i Dabih, czyli alfa i beta Koziorożca, a słabsza gwiazda w pobliżu miała według przekazów przedstawiać zwierzę ofiarne. Obejmuje odcinek od 0°00' do 12°51' Koziorożca. W Picatrixie i u Agrippy sprzyjała ucieczce sług i jeńców oraz leczeniu chorób. Osoby urodzone z Księżycem w stacji Sad az-Zabih często biorą na siebie wiele obowiązków i potrafią zrezygnować z wygody dla ważnej sprawy. Są zdyscyplinowane i poważnie traktują dane słowo. Jednocześnie pragną niezależności i źle znoszą ograniczenia. Sprzyja im jasny podział zadań i umiejętność odmawiania, zanim poświęcenie zamieni się w zmęczenie.
Gdy Księżyc jest w tej stacji
Ucieczka i uwolnienie to główne motywy stacji Sad az-Zabih w dawnych zaleceniach. Agrippa pisze, że pomagała sługom i jeńcom wyrwać się z niewoli, a także sprzyjała leczeniu chorób. Przestróg przy niej nie wymienia. W dawnym rozumieniu to więc dobry czas na odzyskiwanie swobody. Dziś to ciekawostka historyczna, nie wskazówka.
Skąd to się wzięło: Podział nieba na stacje Księżyca znano w Arabii przed islamem jako kalendarz gwiazd i pogody, zwany anwa: wschody i zachody kolejnych gwiazd o świcie zapowiadały deszcze i upały. Do astrologii zachodniej stacje trafiły przez Picatrix, arabski traktat z XI wieku, a w XVI wieku opisał je Agrippa. Oba teksty liczą równe odcinki od 0° Barana tropikalnego i tak samo liczymy tutaj, choć przez precesję gwiazdy przesunęły się względem nich. Dawne zalecenia, na przykład dobre dni na podróż, to ciekawostka historyczna.